پیش‌بینی حضرت علی علیه السلام از آینده

 

حضرت امیر علیه السلام برهه‌ای از آینده را اینگونه پیش‌بینی فرمودند:

 اى مردم! به زودى بر شما روزگارى خواهد آمد که اسلام را از حقیقت آن بپردازند، همچون ظرفى که واژگونش کنند و آن را از آنچه درون دارد تهى سازند. مردم! همانا، خدا شما را پناه داده است، و بر شما ستم روا ندارد، اما پناهتان نداده است که در بوته آزمایشتان در نیارد، و گفته است، (جل من قائل) همانا در این، نشانه هاست و گر چه بودیم ما آزمایندگان!

ای کاش با جان و دل باور داشته باشیم که خداوند عزیز متعال به هیچ کس ظلم نمی‌کند. پروردگار عزیز ما دل‌های آهنی زنگار گرفته ما را در کوره آزمایشات مناسب با ما (نه خارج از طاقت ما) می‌گذازد تا قلب‌های ما صیقل پیدا کند و آماده پذیرش نور الهی شود.

مطالعه بیشتر:

 همسایگان بی‌زبان در تاریکی قبر

توصیف عملکرد حضرت عزرائیل ملک الموت

خداوند دنیا را براى دوستانش نگزید

توصیف آنان که خواهان دنیا نیستند!

کلام امیرالمومنین علیه السلام درباره دل نبستن به دنیا

 

حضرت امیر علیه السلام درباره دل نبستن به دنیا می‌فرمایند:

در عزت و ناز دنیا بر یکدیگر پیشدستى مکنید، و به آرایش و آسایش آن شادمان مشوید، و از زیان و سختى آن ناشکیبا مباشید. که عزت و نازش پایان یافتنى است، و آرایش و آسایش آن سپرى شدنى، و زیان و سختى آن تمام شدنى، و هر مدتى از آن سرآمدنى و هر زنده‌ی آن مردنى.

نکته مهم:

این کلام شیرین حضرت از یک طرف به افراد مرفّه و ثروتمند هشدار می‌دهد که فریب این راحتی و آسایشی که دارید را نخورید، این آسایش سپری می‌شود و درد و رنج اخروی آن می‌ماند.و از طرف دیگر به افراد مستمند و ضعیف جامعه امید می‌دهد که صبر داشته باشید هر سختی تمام شدنی است. پس از هر سختی آسایشی نهفته است. زندگی حداکثر صد ساله دنیا در برابر زندگی بی‌نهایت اخروی قابل مقایسه نیست.

مطالعه بیشتر:

 انواع صدقه دادن و فوائد آن

قرآن بهترین بهار دلها

خاصیت دنیا در کلام حضرت امیر ع

نتیجه اعتماد به دنیا و کدخدا

توصیف آسمان در کلام حضرت امیر علیه السلام

 

حضرت علی علیه السلام در مورد آفرینش آسمان‌ها فرمودند:

آسمان را که دودى بود متراکم، بخواند، بیامد و سر بر خط گذاشت ، و هر جزء آن جزء دیگرى را نگاه داشت. پس، درهاى بسته آن را بگشاد، و بر شکافها نگهبانانى از شهابهاى روشن نهاد، و نگاهشان داشت چنان که باید، تا در فضاى شکافته به جنبش در نیاید، و بفرمود به آسمان تا بماند، گردن نهاده به فرمان، و آفتاب را آیتى کرد روشن کننده که به روز درآید، و ماه را آیتى که تاریکى شب، نور آن بزداید. پس آفتاب و ماه را در منزلگاههاشان روان فرمود، و مدت گردش آن دو را در خانه ها معین نمود تا بدین گردش، روز را از شب دانند و حساب سالیان واندازه گیرى زمان را توانند.

مولایمان امیر المومنین علیه السلام چه زیبا آسمان را توصیف می‌فرماید، گزاره‌های علمی را بیان می‌کند که شاید قرن‌ها بعد کشف شوند و شاید نه!

 دوستانی که تحصیلات جدید در این زمینه دارند نظر دهند لطفا.

مطالب بیشتر:

آدمى در جهان نشانه است و تیرهاى مرگ بدو روانه

آنچه از مالت رفت و تو را پند آموخت!

خشم‌تان فقط برای خدا باشد!

با هر آدمى دو فرشته است که او را مى پایند

وصف و سپاس خدای متعال در بیان امیر بیان علیه السلام

 

امیرالمومنین علی علیه السلام چه زیبا در وصف و سپاس خدای متعال می‌فرماید:

سپاس خداى راست که اول است و چیزى پیش از او نیست، و آخر است و پس از او موجودى نیست. برتر است و از او بالاتر چیزى نیست. نزدیک است، و از او نزدیکتر نیست.

ای کاش باور کنیم که خدا به ما نزدیک است از رگ گردن هم نزدیکتر.

بدانیم و باور کنیم که اعتقاد به حضور همیشگی خدا ، اعتقاد به عدالت  و حکمت خدا و اعتقاد به قدرت و علم خدا ، تحمل همه سختی‌های زندگی را آسان می‌کند.

مطالب بیشتر:

 علم بهتر است یا ثروت؟! پاسخ مولا امیرالمومنین ع

سگان دست‌آموز اسرائیل و عربستان گوش کنید!

مرگ نزدیک است آماده باشیم!

همیشه ترک گناه آسان‌تر از توبه است

بهترین حسابرس هر فردی خودش است

 

حضرت امیر علیه السلام در اهمیت محاسبه نفس می‌فرمایند:

بندگان خدا!  کردار و گفتار  خود را بسنجید، پیش از آنکه آن را بسنجند، و حساب نفس خویش را برسید پیش از آن که به حسابتان برسند.  فرصت را غنیمت دانید،  پیش از آن که مرگ گلویتان را بگیرد و نفس کشیدن نتوانید. رام و گردن نهاده به راه راست روید، پیش از آنکه به سختى رانده شوید. و بدانید آن کس که نتواند خود را پند دهد تا از گناه باز دارد، دیگرى را نیابد تا این کار را براى او به جاى آرد.

نکته مهمی که در این بیان حضرت وجود دارد این است که بهترین حساب‌رس و حساب‌کش هر فردی خودش است، هر فردی خودش را بهتر از هر کسی می‌شناسد. بیایید فقط یک هفته امتحان کنیم هر شب قبل از خواب ده دقیقه یک کاغذ سفید بر‌داریم و گناهان و اشتباهاتی که در طول روز کرده‌ایم را بنویسیم. خوش به سعادت کسی که کاغذ سفیدش، سفید بماند!

بعد از شناختن صحیح دین در حد توان ، بهترین پنده دهنده هر فرد خودش است.

بله ابتدا باید دین را شناخت، پرسید و مطالعه کرد بعد قاضی و حساب‌رس خود شد.

سستى دل را با پایدارى درمان کن

 

حضرت علی علیه السلام درباره درمان سستی دل می‌فرمایند:

پس سستى دل را با پایدارى درمان کن، و خواب غفلت دیده ات را به بیدارى. و طاعت خدا را بپذیر و به یاد او انس گیر. و به خاطر آر آنگاه که تو روى از او گردانده اى او روى به تو گرداند و تو را به خواستن بخشایش از خود، مى خواند و  جامه  کرم خویش بر تو مى پوشاند.

یاد خدا به قلب انسان آرامش می‌دهد و عمل به دستورات خداوند، اطاعت از اوست که انسان را از غفلت می‌رهاند و این ایمان و عمل صالح است که سستی دل را درمان می‌کند.

 

دنیا را بفروش، نه خود را!

حضرت امیرالمومنین علیه السلام در توصیف دنیا می‌فرمایند:

دنیا خانه اى است که از آن بگذرند، نه جایى که در آن به سر برند، و مردم در آن دو گونه اند: یکى آن که خود را فروخت و خویش را به تباهى انداخت، و دیگرى که خود را خرید و آزاد ساخت.

 دنیا جای ماندن نیست، گذرگاه است و جای عبور است. مردم در دنیا دو دسته هستند؛ یک دسته دنیا را می‌فروشند، اما یک دسته خودشان را می‌فروشند. کسانی که دنیا را می‌فروشند و از آن صرف نظر می‌کنند، به سعادت می‌رسند و در آینده خیلی خوشحال‌اند که به چیزی گذرا و فانی دل نبسته‌اند. اما آن‌هایی که خودشان را می‌فروشند، خودشان را در معرض هلاکت قرار می‌دهند و برای همیشه پشیمان خواهند شد.

تا به خود آیی تمام شده!

حضرت علی علیه السلام درباره کوتاهی دنیا می‌فرمایند:

 بندگان خدا! شما را سفارش مى کنم این دنیا را که وانهنده شماست واگذارید، هر چند وانهادن آن را دوست نمى دارید. دنیایى که تن ها را کهنه مى کند، هر چند نو شدن آن را خوش دارید. مثل شما و دنیا، چون گروهى همسفر است که به راهى مى روند، و تا در نگرند آن را مى سپرند، و یا قصد رسیدن به نشانى کرده اند، و گویى بدان رسیده اند. چه کوتاه است.

 

مثل شما اهل دنیا مثل کاروانی هستید که پا در راه گذاشته و مشغول رفتن است و یک‌باره می‌بینند که به منزل رسیده‌اند. خیال می‌کردند خیلی راه طولانی است و باید مدت‌ها وقت صرف کنند تا به مقصد برسند، ولی هنوز خودشان را درست جمع نکرده بودند که یک‌باره می‌بینند، به منزل رسیده‌اند.

دنیا؛ نصیحت‌گری صادق

حضرت امیر علیه السلام در هنگام تلاوت آیه شریفه {یا ایها الانسان ما غرک بربک الکریم؛ انفطار،۶ } فرمودند:

سخن به راست بگویم، دنیا تو را فریفته نساخته، که تو خود فریفته دنیایى و بدان پرداخته. آنچه را مایه عبرت است برایت آشکار داشت، و میان تو و دیگرى فرقى نگذاشت. او با دردها که به جسم تو مى گمارد، و با کاهشى که در نیرویت پدید مى آرد، راستگوتر از آن است که با تو دروغ گوید و وفادارتر از آنکه با تو راه خیانت پوید.

 

خود دنیا دائما به تو می‌گوید که فریب مرا نخور! جوان بودی و نشاط و قوت داشتی، حالا پیر شدی. ببین دنیا این است! حواست جمع باشد! جوان قوی، پیر ضعیف و ناتوان می‌شود و بعد هم می‌میرد. دنیا به تو می‌گوید من این هستم و این سخنان را با صداقت و راستی و صمیمت به تو می‌گوید. زندگی دنیا این است و دنیا تقصیری ندارد. تو خودت فریبش را خورده‌ای.

 

وقت شما تمام شد، تشریف ببرید!

حضرت علی علیه السلام در توصیف دنیا می‌فرمایند:

مردم دنیا چون کاروانند، تا بار فکنند کاروانسالارشان بانگ بر آنان زند تا بار بندند و برانند.

در تعبیر دیگری امیرالمؤمنین علیه السلام مردم دنیا را به قافله‌ای تشبیه می‌فرماید که پس از خستگی حرکت، در جایی منزل کرده‌اند تا مقداری استراحت کنند و غذایی بخورند، اما هنوز قرار نگرفته‌اند که مدیر کاروان دستور حرکت می‌دهد. اصلا نفهمیدند که چه شد؛ هنوز انسان یک تجربه کامل از یک زندگی ندارد، اما به او می‌گویند وقت شما تمام شد. تشریف ببرید! حتی فرصت استراحت نیز پیدا نمی‌کنند.