گوهرنویس

سیری در امواج خروشان اقیانوس بی‌کران کتاب شریف نهج البلاغه/ حکایات ناب گلستان سعدی

گوهرنویس

سیری در امواج خروشان اقیانوس بی‌کران کتاب شریف نهج البلاغه/ حکایات ناب گلستان سعدی

آخرین نظرات
  • ۲۶ مرداد ۹۷، ۱۴:۰۵ - سیّد محمّد جعاوله
    احسنت

۲۰ مطلب در فروردين ۱۳۹۷ ثبت شده است

مولای متقیان علی علیه السلام می‌فرمایند:

از این آدمی شگفت گیرید:

با پیه می‌نگرد و با گوشت سخن می‌گوید و با استخوان می‌شنود و از شکافی دم برمی‌آورد!


شگفت زده شدن از خلقت آدمیزاد برای عبرت گرفتن است، با یک تکه چربی (چشم) گناه نکنیم. با یک تکه گوشت (زبان) هر چه دلمان می‌خواهد نگوییم. با یک تکه کوچک استخوانی (گوش) هر چه دوست داریم نشنویم. چون اگر خدا بخواهد می‌تواند در یک چشم برهم زدنی این شکاف تنفسی را ببندد.

پی نوشت:

برگرفته از حکمت ۷، ص ۳۶۲

گوهر نویس

 

امیر مومنان علی علیه السلام می‌فرمایند:

آن که طمع را شعار خود گرداند خود را  ُخرد نمایاند،

 و آن که راز سختى خویش بر هر کس گشود، خویشتن را خوار نمود.

و آن که زبانش را بر خود فرمانروا ساخت، خود را از بها بینداخت.


حضرت سه عنصر مهم برای حفظ شخصیّت انسان را در این سخن حکمت‌آمیز معرفی می‌فرمایند:

۱- طمع نداشتن: طمع باعث تحقیر انسان و در مقابل قناعت باعث تکریم انسان می‌شود.

۲- راز داری: افشای راز خود برای دیگران باعث خوار و ذلیل  شدن انسان می‌شود.

۳- کنترل زبان و بجا سخن گفتن: زیاد حرف زدن معمولا بدون فکر حرف زدن را به دنبال دارد، کسی که بدون دقت و فکر حرف می‌زند بالاخره در جایی سخن نادرست و زشتی از دهانش خارج می‌شود و از بهایش کاسته می‌شود.

پی نوشت:

برگرفته از حکمت۲ ، ص ۳۶۱

گوهر نویس

 

حضرت امیر علیه السلام درباره توشه گیری از دنیا می‌فرمایند:

در دنیا از دنیا چندان توشه بردارید که فردا خود را بدان نگاه دارید.

پس، بنده باید پروای پروردگار دارد،

خیرخواه خود باشد و پیش از رسیدن مرگ توبه آرد،

بر شهوت چیره شود و ...

مولایمان علی علیه السلام در آخر کلام خود یک دعای ویژه برای ما می‌کنند:

از خدای سبحان خواهانیم که ما و شما را از کسانی بدارد که نعمت، آنان را به راه سرکشی در نیارد،

و هیچ چیز ، از اطاعت پروردگارشان مشغول ندارد و پس از مرگ اندوه و پیشمانی به آنان روی نیاورد.

اینکه خیلی از ما از نعمت‌های خدا برای معصیت خدا بهره می‌بریم و عین خیالمان نیست، نشانه غفلت است. اولین  و مهمترین راه از بین بردن این غفلت ، کسب شناخت و معرفت نسبت به خدای مهربان است با مطالعه و پرسش از عالمان دین برای دفع شبهات در ذهنمان و ...

پی نوشت:

برگرفته از خطبه ۶۴ ، ص۴۹ ترجمه استاد شهیدی
گوهر نویس


روایت برادر مقام معظم رهبری از زندگی ایشان:

🔻آقا خیلی ساده زندگی می‌کنند، زندگی‌ شخصی‌شان، حتی در خورد ‌و‌ خوراک. یا مثلا میهمانی‌های خودمانی؛ تشریفاتی ندارند.
🔻ایشان معمولا میوه دیدارهایشان دو رقم بیشتر نیست. حتی اینجا که پذیرایی می‌کنند، دو رقم است،‌ سه رقم نیست. غذا هم یک رقم؛ یک خورشت؛ فقط یک خورشت.
🔻یعنی تجملات مطلقا وجود ندارد. بدون‌تجملات و بی‌تکلف‌بودن؛ غیر از این نمی‌تواند باشد.
🔻یعنی سعی در اینکه حتما مثلا فرض کنید فرش داشته باشد، نه. همین الان واقعا در خانه‌شان گلیم است. در کتابخانه‌شان موکت است. اندرون خانه هم همین است. ایشان مبل ندارند، در خانه‌شان از این صندلی‌های پلاستیکی است که احتمالا دیده‌اید. من خریدم و‌ فرستادم برایشان. خودشان حاضر نبودند حتی آن را هم بخرند. شما اگر بروید در خانه‌اش، احساس این را نمی‌کنید که خانه یک مقام درجه یک جهان اسلام، رفته‌اید.
🔻 من تهران اوایل در سال ۷۱، ۷۲ فرش خریده بودم، الان این فرش‌ها هست. دو تا قالی سه در چهار از مشهد خریده بودم، قسطی ۷۰۰هزار تومان. مدت‌ها خجالت می‌کشیدم خانواده اخوی را دعوت کنم؛ آقا که جای خود دارد. بچه‌ها را دعوت کنم که بگویند عمو فرش خریده، فرش و مبل. واقعا خجالت می‌کشیدم. احساس شرمندگی می‌کردم.

پی نوشت:
متن کامل گفتگو در سایت مشرق

گوهر نویس

 

ایشان می‌فرمایند:

به خدا که با مردن چیزی به سر وقت من نیامد که آن را نپسندم!

و نه چیزی پدید گردد که آن را نشناسم.

بلکه چون جوینده آب به شب هنگام بودم که ناگهان به آب رسد!

ما هم می‌توانیم چنین مرگی را تجربه کنیم فقط یک یا علی می‌خواهد و البته یک اراده قوی برای علی وار زیستن.

نگویید : ای بابا تو این دوره زمونه کی می‌تونه علی‌وار زندگی کنه؟!

یک نمونه زنده و بزرگ آن، ولی امر مسلمین جهان امام خامنه‌ای  هستند که باید قدر ایشان را بدانیم و برای سلامتی و طول عمر بابرکت ایشان دعا کنیم.

پی نوشت:

برگرفته از نامه ۲۳ ص ۲۸۴

گوهر نویس

 

مولایمان حضرت علی علیه السلام درباره اسباب شادی و غم می‌فرمایند:

شاد باش بدانچه از آخرتت به دست آورده‌ای ،

و اندوهناک باش بر آنچه از دست داده‌ای.

بدانچه از دنیا به دست آری فراوان شادمان مباش،

و بدانچه از دست داده‌ای ناشکیبا و نالان مباش.

تو را در بندِ آن باید که پس از مرگ شاید.

شادی زود گذر دنیوی همان طور که زود می‌آید زود هم می‌رود و حداکثر پایداری آن طول زندگی دنیوی انسان است مثلا شاید حداکثر ۱۰۰ سال! اما پایداری شادی اخروی به مقدار مدت زمان آن است که بی‌نهایت فقط کلمه‌ای است برای نشان دادن زمان زندگی ابدی!

پی نوشت:

برگرفته از نامه ۲۲ ص ۲۸۴

گوهر نویس

 

حضرت امیر علیه السلام در مورد اعتدال می‌فرمایند:

میاته رو باش و از زیاده‌روی دست بدار!

و امروز، فردا را به خاطر آر و از مال نگاه‌دار چندان‌که تو را کارساز است.

و زیادت را پیشاپیش فرست برای روزی که تو را بدان نیاز است.

متأسفانه دولت اعتدال با شعار اعتدال در بعضی از موارد آنچنان بیت‌المال را چوب حراج می‌زند که انسان گمان می‌برد اصلا آقایان اعتقادی به روز حساب ندارند!

این چه اعتدالی است که یوم الحسره را به فراموشی سپرده!

ای کاش این کلام امیر المومنین علیه السلام سر لوحه همه ما باشد مخصوصا شعاردهندگان اعتدالی.

پی نوشت:

برگرفته از نامه۲۱ ص۲۸۳

گوهر نویس


ریشه کلمه دنیا از دنی و دنائت است ، یعنی دنیاطلبی به پستی ختم می‌شود اما اگر دنیا پلی برای رسیدن به آخرت باشد به سعادت نهایی ختم می‌شود. مولای متقیّان علی علیه السلام در توصیف دنیا می‌فرماید:

ساکنان خود را می‌جهانَد تا به سر منزل نیستی کشاند،

همسایگان خویش را می‌رانَد و به گوش آنان آهنگ مرگ می‌خواند.

شیرین آن تلخ است و ناگوار، روشن آن تیره است و تار...

پس بندگان خدا از خانه‌ای که سرنوشت مردم آن نیستی است قصد رفتن کنید، مبادا مغلوب آرزو شوید و آهنگ ماندن کنید.

پی نوشت:

برگرفته از خطبه ۵۲ ص ۴۴

گوهر نویس

 

مولایمان علی علیه السلام می‌فرمایند:

ای مردم! همانا بر شما از دو چیز بیشتر می‌ترسم:

۱- از خواهش نفس پیروی کردن

۲- آرزوی دراز در سر پروردن

که پیروی خواهش نفس آدمی را از را حق باز می‌دارد،

و آرزوی دراز آخرت را به فراموشی می‌سپارد.

دلیل اصلی همه گرفتاری ما ، غفلت است. این پیروی از خواهش نفس و داشتن آرزوی دراز دو عامل اصلی ایجاد غفلت هستند که واقعا باید از آنها ترسید.

پی نوشت:

برگرفته از خطبه ۴۲  ص ۴۰

گوهر نویس

 

حضرت علی علیه السلام می‌فرمایند:

همانا وفا همزاد راستی است و هیچ سپری چون وفا بازدارنده نیست.

و بی وفایی نکند آن که می‌داند او را چگونه بازگشت‌گاهی است.

ما در روزگاری به سر می‌بریم که بیشتر مردم آن بی‌وفایی را زیرکی دانند و نادانان آن مردم را با جربزه و چاره‌اندیش خوانند! خداشان کیفر دهد! چرا چنین می‌پندارند؟

چقدر این کلام حضرت آشنا است! روشن‌فکران غربزده‌ای که به آمریکا، این شیطان بزرگ اعتماد کردند و وفاداری و قول جان کری را تضمین دانستند حالا وفاداری آمریکا در برجام را بچشند!


پی نوشت:

برگرفته از خطبه ۴۱ ص ۳۹

گوهر نویس