گوهرنویس

سیری در امواج خروشان اقیانوس بی‌کران نهج البلاغه

گوهرنویس

سیری در امواج خروشان اقیانوس بی‌کران نهج البلاغه

گوهرنویس
طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات
  • ۲ آبان ۹۸، ۱۶:۳۷ - محمدرضا زارع
    خوب بود

۲۱ مطلب با موضوع «مرگ» ثبت شده است

گوهر نویس

حضرت علی علیه السلام درباره اندوه دنیاپرستان می‌فرمایند:

... و آن که خود را شیفته دنیا دارد، دنیا درون وى را از اندوه بینبارد، اندوه‌ها در دانه دل او رقصان ؛ اندوهی سرگرمش کند و اندوهى نگران ؛ تا آنگاه که گلویش بگیرد و در گوشه اى بمیرد. رگهایش بریده، اجلش رسیده، نیست کردنش بر خدا آسان و افکندنش در گور به عهده برادران. ...


هر کس شیفته و دلباخته دنیا شود، دنیا خنجر اندوه و غمش را به قلب او فرو می‌کند. آنچنان درونش را پر از غم و غصّه می‌کند که دیگر جایی برای آرامش و لذت از زندگی باقی نمی‌ماند. اندوه‌ها در دلش لانه‌ کرده و می‌رقصند. گاهی سرش را گرم می‌کنند و گاهی نگران، دلش را به آشوب می‌کشند. 

غصّه‌ها درونش را فرا می‌گیرند تا آنکه راه گلویش را گرفته و در گوشه‌ای خفه‌اش می‌کنند. آدم دنیاپرست خیال می‌کند زرنگی کرده و مال روی مال انباشته است. اما نیست کردن خودش و اموالش برای خدا بسیار آسان است، آنگاه عده‌ای از روی ناچاری یا به طمع مال زهر‌دارش، جسدش را دفن می‌کنند و از بوی گند دنیاپرستی‌اش راحت می‌شوند. 


مطالب مرتبط:

دنیاپرستان سگان عوعوکنان

خوابگردها

وقت شما تمام شد، تشریف ببرید!

دنیا؛ نصیحت‌گری صادق

گوهر نویس


حضرت امیر علیه السلام مردمى را در مرگ یکى از آنان تعزیت گفت و فرمود:

این کار نه با شما آغاز گردید، و نه بر شما به پایان خواهد رسید. این رفیق شما به سفر رفته کنون او را در یکى از سفرهایش بشمارید، اگر نزد شما بازگشت چه خوب و گرنه شما روى بدو مى آرید.


مرگ مقوله‌ای است در خور اندیشه و تفکّر عمیق! مرگ چیزی نیست که یقه‌ی یک نفر را بگیرد و دیگری را رها کند. مرگ مثل زندگی در همه‌‌ی خون و گوشت و پوست و استخوان ما جریان دارد. حضرت ما را به تفکّر وا می‌دارد و می‌فرماید این رفیق شما که از دنیا رفته ، انگار به سفری مثل سفرهای گذشته‌اش رفته است. منتظرش باشید اگر برگشت که چه خوب! اما اگر برنگشت بدانید شما باید به سوی او بروید. پس آماده باشید! و بدانید هر سفری بازگشتی دارد جز سفر مرگ.


مطالب بیشتر:

تلنگری برای باور به زندگی بعد از مرگ

تصویر روز قیامت از زبان امیرالمومنین علیه السلام

خوشا به معادباورانی که ...

هر عمر را به پایان رسیدنى است!

گوهر نویس



حضرت علی علیه السلام می‌فرمایند:

اى پروردگار این زمین که آن را آرام جاى آفریدگان کرده‌اى و جاى رفت و آمد خزندگان و چارپایان، ... اگر بر دشمنانمان پیروز کردى، ما را از ستم برکنار کن، و در راه حق راست و استوار، و اگر آنان را بر ما پیروزى دادى، شهادت را روزى ما کن، و از فتنه نگهدارمان...


ای خداوند زمان و زمین ، ما در مقابل دشمنان داخلی و خارجی از دو حال خارج نیستیم: یا پیروز می‌شویم یا شکست می‌خوریم. در هر حال راضی به رضای تو هستیم و هیچ اعتراضی نداریم. خودت صاحب همه‌ چیز ما هستی،  جان و مال و هستی  ما در گرو عنایت توست بنابراین هر چه خواهی کن اما :


۱- اگر ما را پیروز میدان کردی ، پاهای ما را در مسیر حق استوار فرما و دست‌های ما را از ستم کردن کوتاه کن.


۲- اگر دشمن را بر ما پیروز کردی،  بالاترین مقام نزد خودت یعنی شهادت را روزی ما کن. اما اگر زنده نگه‌مان داشتی، ما را از فتنه‌های خانمان سوز حفظ فرما.


خداوندا شهادت آرزوی مولایمان علی علیه السلام  و آرزوی اولیای الهی است، به حق زهرای علی و جگر گوشه‌هایش شهادت در راه خودت را عاقبت امر من گنه‌کار قرار بده.


مطالب بیشتر:

 کلام حضرت امیر ع در ستایش دنیا!

گوهر انسانیّت انسان و دنیا

تصویر روز قیامت از زبان امیرالمومنین علیه السلام

آفرینش انسان در کلام حضرت امیر علیه السلام

گوهر نویس



حضرت امیرالمومنین علیه السلام می‌فرمایند:

بر چیزى پیشى گیرید که همگانتان را فراگیر است،  مرگ ،  که یک یک شما از آن ناگزیر است. همانا مردم پیش روى شمایند  و مرگ آنان بر شما آشکار  و مرگ از پس، شما رامى خواند  و شما در چنگال آن گرفتار،  سبکبار باشید تا برسید.


اگر مَردید در مسابقه‌ای از همه سبقت بگیرید که همه‌ی مردم دنیا در آن شرکت کرده‌اند. مسابقه‌ای فراگیر و عادلانه، فقیر و پولدار ، قدرتمند و ضعیف همه در آن یکسانند. مسابقه‌ای که پارتی بازی و رشوه در آن جایی ندارد. مسابقه مرگ!!!

در این مسابقه کسی برگ برنده را دارد که از تجربیّات برندگان قبلی بهره ببرد. کسانی که با همه‌ی کلاس و افاده به خط پایان رسیدند اما بدون توشه، توشه تقوا را یادشان رفته بود! جایزه که نگرفتند هیچ ، عذاب و شکنجه منتظر آنهاست. 

ای دوستان کلام مولایمان علی علیه السلام را به گوش جان بشنویم و زنجیرهای متعقّن شهوت ، قدرت و وابستگی به دنیا را از دست و پای خود باز کنیم تا سبکبار به خط پایان برسیم. سبکبار همراه با توشه ایمان به خدا و عمل صالح. ان‌شاءالله. 


مطالب بیشتر:

 

شما در دنیا فقط مهمان هستید

هشدار حضرت علی علیه السلام به مردم آن زمان و این زمان

 

مرگ او را بی‌آرام از وطنش برانَد

 

ترس از پروردگار را شعار خود سازید

گوهر نویس


حضرت امیر علیه السلام قبل از شهادت در خطبه‌ای فرمودند:

اى مردم! هر کس مرگى را که از آن گریزان است  به هنگام فرار خواهد دید. دوران زندگى انسان، میدان رانده شدن اوست در جهان، و گریختن از مرگ، رسیدن است بدان


همه ما کم و بیش از مرگ می‌ترسیم! میل به جاودانه بودن را خود خدا در وجود همه انسان‌ها قرار داده است و فرار از مردن یک أمر طبیعی است. چون همه‌ی ما در برابر خطرات مرگبار به دنبال حفظ جان خود هستیم و البته حفظ جان از واجبات است.

اما نکته‌ای که وجود دارد این است که برای خدا و در راه خدا و بخاطر محبت به یگانه خالق هستی بخش، زندگی کردن لذت بخش است و وقتی خود را به خدا بسپاری و به همه‌ی آنچه که برایت اتفاق می‌افتد به دید هدیه‌ای از طرف معشوق نگاه کنی دیگر از مرگ گریزان نیستی بلکه همیشه منتظر در آغوش کشیدن مرگی هستی که تو را در دامان معشوق می‌اندازد!

باید در نحوه‌ی مردن تسلیم أمر الهی باشیم و هر کس که از نوعی از مردن بترسد و از آن فرار کند ، در همان حال فرار دچار همان نوع مرگ می‌شود. جمله اول عبارت حضرت همین نکته را گوشزد می‌کند . یکی از دوستان ما همیشه می‌گفت من از این ماشین‌های زامیاد آبی می‌ترسم! می‌ترسم آخرش با یکی از همین‌ها تصادف کنم! در نهایت در یک روز گرم تابستانی به طرز عجیبی با یک ماشین زامیاد آن هم آبی شاخ به شاخ می‌شود و در جا تسلیم مرگ ! خدایش رحمت کند.


مطالب بیشتر:

 خوابگردها

وقت شما تمام شد، تشریف ببرید!

دنیا؛ نصیحت‌گری صادق

تا به خود آیی تمام شده!

گوهر نویس

 


حضرت علی علیه السلام درباره نزدیکی مرگ و حقیقت آن می‌فرمایند:

... آن را که پیش از تو بود دیدى، که مال فراهم آورد و از فقر ترسید، و به آرزوى دراز، از عاقبت نیندیشید. مرگ را دور پنداشت و ناگهان بر سر او رسید. او را بى آرام از وطنش براند و از جایى که در آن ایمن بود برخیزاند. بر چوبهاى تابوت برداشته، مردان آن را با سرانگشتان گرفته به نوبت از دوش این به دوش آن گذاشته.

 

هر کدام از ما سراغ داریم ثروتمندانی که روز و شب خود را صرف جمع کردن پول کردند، کسایی که زندگی‌شان دائم در استرس و اضطراب بالا و پایین شدن نرخ دلار می‌گذرد، کسانی که از ترس فقیر شدن اجناس مایحتاج مردم را احتکار می‌کنند تا بلکه با افزایش قیمت‌ها سود بیشتری به جیب بزنند. اصلا به دادن خمس و زکات مال خود فکر هم نمی‌کنند و گمان می‌کنند اگر خمس بدهند فقیر می‌شوند، خیال می‌کنند مرگ فقط در خانه همسایه را می‌زند.

ناگهان مرگ چون عقابی تیز پرواز ، چنگالش را به گریبان آنها فرو می‌کند و آنها را همچنان نا‌آرام و بی‌ایمن از وطنشان بالا می‌کشد. انگار جسم بی‌جان آنها هنوز به دنبال مال دنیا، حریصانه ناآرام است. چنین افرادی هیچ گاه به آرامش نمی‌رسند ، نه در دنیا و نه در آخرت.

چه عبرت‌آموز است شرکت در مراسم تشییع جنازه‌ی آنها، همه آن ثروت و قدرت به یکباره نابود و جسم پژمرده‌شان در کفن سفیدی پیچانده شده و بر تابوتی سرد، دست به دست و شانه به شانه به سوی گودالی سرد و مرطوب ، شتابان برده می‌شود. ای کاش باور کنیم که این سرنوشت همه‌ی ماست، چه فقیر و بدبخت باشی چه پولدار و خوشبخت، چه فرد بیمار جذامی و سرطانی باشی چه فرد سالم و ورزشکار بدنساز و قهرمان مسابقات مردان آهنین! هر که می‌خواهی باش فرقی نمی‌‌کند، مرگ به سراغ همه‌ی ما می‌آید. آنچه به دردمان می‌خورد ایمان و عمل صالح است و صد البته محبت و عشق به اهل بیت علیهم السلام ، مخصوصا مولا و آقایمان حضرت سیدالشهدا علیه السلام .

آقا جان زیارت اربعین، پابرهنه ، خاکی و دل شکسته ما را بپذیر در صحن و سرایت.


مطالب بیشتر:

تلنگری برای باور به زندگی بعد از مرگ

تصویر روز قیامت از زبان امیرالمومنین ع

خوشا به معادباورانی که ...

هر عمر را به پایان رسیدنى است!

بانگ هر روز فرشته

گوهر نویس

 


حضرت امیر علیه السلام در بحبوحه جنگ صفیّن به یاران خود فرمودند:

همانا، مرگ طالبى شتابنده است، و آن کس که بر جاى است، از دستش نرود، و آن که گریزنده است از آن نرهد. همانا، گرامی‌ترین مرگها کشته شدن  در راه خدا است . بدان کس که جان پسر ابوطالب در دست او است، هزار مرتبه ضربت شمشیر خوردن بر من آسانتر است، تا در بستر مردن.


مرگ همیشه و شتابان به دنبال ماست، فرقی نمی‌کند که در خانه بمانی و خود را از خطرات دور نگه داری یا اینکه به مکان‌های امن فرار کنی. در هر صورت خواهی مرد! بنابراین اگر شهید نشویم، در بستر می‌میریم!

مولا و مقتدایمان امیر مومنان علیه السلام گرامی‌ترین و زیباترین و بهجت آورترین مرگ را کشته شدن در راه خدا می‌داند. این روزها دشمنان ایران و اسلام خون مردم بی‌گناه، خون کودک چهار ساله ما را به زمین می‌ریزند تا ما را بترسانند. از یک طرف اوضاع اقتصادی کشور را به هم می‌ریزند و از طرف دیگر با ایجاد ناامنی و ترور می‌خواهند حماسه بزرگ و میلیونی اربعین را تحت الشعاع قرار دهند.

ان‌شاءالله امسال هم با حضور پررنگ خود در پیاده‌روی اربعین، ندای لبیک یا حسین علیه السلام را سر می‌دهیم و در امواج خروشان محبت حسینی غوطه ور می‌شویم و جان و مال‌مان را برکت می‌بخشیم.

مشکلات اقتصادی نباید مانع حضور ما شود، هر که دستش می‌رسد عده‌ای بی بضاعت را راهی کربلا کند، همه کمک کنیم تا امسال حماسه تاریخ ساز و تمدن ساز اربعین با شکوه‌تر از هر سال برگزار شود.


مطالب بیشتر:


گوهر نویس


حضرت علی علیه السلام در توصیف عظمت و قدرت حضرت عزرائیل ملک الموت می‌فرمایند:

آیا چون به خانه اى درآمد از آمدن او آگاه مى شوى؟ آیا هنگامى که یکى را مى میراند، او را مى بینى، بچه را چگونه در شکم مادر مى میراند؟ از راه اندام مادر به درون او در مى شود؟ یا روح به اذن پروردگارش بدو پاسخ مى دهد؟ یا او با کودک، درون شکم مادر به سر مى برد؟


این بیان حضرت در حقیقت تلنگری است برای ما که بدانیم چقدر در برابر مرگ ناتوان هستیم، نمی‌توانیم هیچ اطلاعی از زمان و کیفیت مرگ خود داشته باشیم، همین حالا یا یک دقیقه بعد یا ۵۰ سال بعد واقعا نمی‌دانیم. حضرت علی علیه السلام گوشه‌ای از جهل و ناتوانی ما انسان‌ها را به تصویر می‌کشد: ملک الموت بچه را چگونه در شکم مادر می‌میراند؟!!! حضرت سه احتمال برای این پرسش مطرح می‌کنند: ۱- از اندام مادر داخل رحمش می‌شود.۲- روح جنین به اذن خدا پاسخ فرشته مرگ را می‌دهد.    ۳- فرشته مرگ کنار جنین به سر می‌برد.

نمی‌دانیم، اما هر سه احتمال می‌تواند درست باشد. نمی‌دانیم و از این ندانستن لذت می‌بریم چون بندگی و اطاعت از خالق هستی بخش بدون چون و چرا کردن در کارهایش لذت بخش است. اطاعت از خدا به خاطر محبت به او و به خاطر عشق، لذت بخش است. خدایا معرفت و محبت ما را به خودت روز به روز بیشتر فرما.

مطالعه بیشتر:

 توصیف آسمان در کلام حضرت امیر ع

کلام امیرالمومنین ع درباره دل نبستن به دنیا

پیش‌بینی حضرت علی ع از آینده

به سوى کشت‌زار دانش بشتابید!

هر عمر را به پایان رسیدنى است!

گوهر نویس

 


حضرت امیر علیه السلام درباره همسایگان بعد از مرگ می‌فرمایند:

... همسایگانى بى زبان. نه خواننده را پاسخ دهند، نه ستمى را باز دارند، و نه به نوحه گرى توجهى دارند ... به هم نزدیکند، و هم را نمى بینند. کنار همند و از هم کناره مى گیرند...


حضرت گوشه‌ای از آنچه در تاریکی قبر بر ما می‌گذرد را به تصویر کشیده‌اند، همسایگانی استخوانی  و بی زبان که هر چه فریاد بکشی و از آنها کمک بخواهی مثل مجسمه نگاهت می‌کنند، سرد و خشن!  به گریه و ناله شما اصلا محل سگ هم نمی‌گذارند! بدی کار اینجاست که این همسایگان کنار و نزدیک من هستند اما از من گریزانند. مثل اینکه از یک بیمار جزامی ایدز دار فرار می‌کند. چه اوضاع وحشتناک و دردآوری!

تنها امید من گنه‌کار در آن لحظات طوفانی ، گوشه چشم مولایم حضرت سید الشهدا علیه السلام و مادر بزرگوارش حضرت صدیقه کبری فاطمه زهرا سلام الله علیها است که گاهی برای مصائب جانگدازشان اشک ریخته‌ام. به امید آن لحظه‌ها پر می‌کشم! ای کاش زودتر برسد! و چه زیباست که خونت در راه خدا ریخته شود و لحظه جان دادن سرت به دامن مولایمان امام حسین علیه السلام باشد.

مطالب بیشتر:

دنیا؛ نصیحت‌گری صادق

تا به خود آیی تمام شده!

دنیا را بفروش، نه خود را!

سستى دل را با پایدارى درمان کن

بهترین حسابرس هر فردی خودش است

گوهر نویس